Fragmenty książki P. Rudnika pt: "Praca wychowawcy klasowego"   (...) Praca wychowawcy klasowego ma obecnie w naszych szkołach szczególne znaczenie. W swym przemówieniu na III Zjeździe Związku Zawodowego Nauczycielstwa Polskiego Prezydent RP Bolesław Bierut mocno podkreślił dpowiedzialność nauczycieli za wychowanie młodego pokolenia na aktywnych obrońców pokoju i socjalizmu, na szczerych patriotów Polski Ludowej. W skazania Prezydenta Bieruta zawarte w wymienionym przemówieniu są skonkretyzowaniem zadań postawionych przed nauczycielstwem przez VI Plenum Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. (...) (...) Oznacza to, że wychowawca klasowy postawi we właściwy sposób dwa najważniejsze problemy, jakimi są: walka o wyniki nauczania oraz zagadnienie pracy pozalekcyjnej w aspekcie Planu 6-letniego. (...) (...) Polityczne i kulturalne dojrzewanie mas pracujących, realizujących z entuzjazmem zadania Wielkiego Planu 6-letniego, jest poważnym czynnikiem sprzyjającym wykonaniu zadań wychowawcy klasowego (...) (...) Przed szkołą stoi zadanie o wielkiej doniosłości państwowej - wychowanie uświadomionych politycznie, uzbrojonych w światopogląd marksistowsko-leninowski, wysoce wykształconych i wszechstronnie rozwiniętych obywateli kraju socjalizmu, gorąco miłujących swoją ojczyznę, bezgranicznie oddanych partii Lenina-Stalina, zdyscyplinowanych, pełnych inicjatywy, mężnych bojowników komunizmu, aktywnych budowniczych społeczeństwa komunistycznego. (...) (...) Praca wychowawcy klasowego jest zaszczytna i odpowiedzialna: ma on za zadanie w powierzonych mu klasach w sposób właściwy organizować wychowanie ideowo-polityczne uczniów, przedstawić uczniom w pełni potęgę socjalistycznej ojczyzny radzieckiej, ukształtować w nich aktywny patriotyzm radziecki, wpoić umiłowanie bohaterskiej przeszłości i teraźniejszości  swej ojczyzny; miłość do czołowych przedstawicieli ojczystej nauki i kultury - wyrobią w nich dodatnie cechy ludzi radzieckich. (...) (...) Organizacja pionierska, a zwłaszcza komsomolska, jest pierwszym i najbliższym pomocnikiem nauczyciela w jego pracy wychowawczej, w organizowaniu zespołu dziecięcego. (...) (...) Któż bowiem, jeżeli nie wychowawca, może pomóc komsomolskiej organizacji w nauczaniu przodowników drużyn pionierskich podstawowych metod pracy pedagogicznej? (...) (...) Inaczej bowiem przedstawia się sprawa, gdy wykraczający przeciwko karności postępek ucznia zostanie zganiony przez nauczyciela - inaczej, gdy pojedynczemu wichrzycielowi przeciwstawiają się w sposób właściwy jego koledzy i cały kolektyw.(...) (...) Treść referatów dzieci wskazywała na ich bezgraniczną miłość do ojczyzny, narodu i towarzysza Stalina. (...) (...) Odbyły się u nas zebrania na tematy: "Socjalistyczny stosunek do pracy", "Prawdomówność", "Zwycięstwa na froncie pracy w związku z przekroczeniem planu stalinowskiej pięciolatki" i inne. (...) (...) W moich oczach małe dziewczynki przekształcają się w świadome, radzieckie dziewczęta, przyszłych partyjnych i bezpartyjnych bolszewików. (...) (...) Postawiłam sobie za zadanie pomóc komsomolcom-nowicjuszom oswoić się z organizacją, spowodować, aby się poczuli awangardą klasy. (...) (...) Zobaczyłam u dziewczynek album. - Czy można? - poprosiłam wyciągając rękę. Dziewczynki, spoglądając trwożnie jedna na drugą, podały mi album powiedziawszy  "proszę". Był to zwyczajny notatnik; na pierwszej jego kartce było napisane: "Piszcie, drogie przyjaciółki, piszcie, drodzy przyjaciele, Wszystko, co tu napiszecie - sprawi mi radości wiele". Obok wierszy - rysunki; bukieciki,  serce, gołąbki z listem w dziobie itd. Wiersze - bez treści, pieśni - nieinteresujące. I to jest album jednej z najlepszych, najpoważniejszych uczennic! Oddając go powiedziałam: - Wydawało mi się, że nauczyłam was zrozumienia tego, co piękne. Nie gniewaj się, ale twój album nic nie jest wart i bardzo mnie zmartwił. Przecież to nie wiersze, lecz niemądra paplanina! A ile błędów! Dziewczynki umilkły, a potem powiedziały: - To tak przyjemnie mieć album na pamiątkę... - Tak, przyjemnie. Ale jak on powinien wyglądać?... - spytałam i dodałam, że należy w nim umieszczać wiersze pełne treści, zajmujące, najbardziej ulubione. Rysunki też powinny mieć wartość. I zaraz zaczęliśmy wspólnie, całym kolektywem, projektować, jakie wiersze mogą być wpisywane do albumu na pamiątkę. Sądzę, że mnie zrozumiały. (...) (...) Pamiętamy zawsze słowa W. I. Lenina: "Młode, podrastające pokolenie może się uczyć komunizmu tylko wiążąc każdy krok swego uczenia się, wychowania i wykształcenia z nieustanną walką proletariuszy i pracujących ze starym społeczeństwem wyzyskiwaczy". (...) (...) Rozpoczynając pracę na jesieni postawiłem sobie za zadanie wychować aktyw klasy. Przewodnią siłą klasy winni się stać, naturalnie, komsomolcy. (...) (...) Poradziłem jej wykorzystać artykuły z czasopism "Młody Bolszewik" i "Komsomolska Prawda" i mocniej uzasadnić tezy swego referatu. (...)       Powrót, do góry strony